Vandaag een nieuwe aflevering van het feuilleton over het reilen en zeilen op de compound van de familie die Moses en mij een appartement verhuurt. Naast bosslady Mariama en de succesvolle Amerikaanse immigrant Demba hebben we ook te maken met hun broer Lansana. Die is, kort gezegd, goed gek. Lansana heeft regelmatig uitbarstingen van woede, waarbij hij zich bezondigd aan 'mami cursing'. Dat is het beschimpen van andermans moeder, meestal met verwijzing naar haar geslachtsdelen. Zijn eigen moeder, een moslimvrouw die de pelgrimstocht naar Mekka heeft afgelegd en de godganse dag op het erf zit om vanonder haar sluier de boel in de gaten te houden, blijft niet gespaard. Veel dieper kun je in Sierra Leone niet zinken.
Wanneer Lansana in zijn goede doen is loopt hij vrij rond binnen en buiten de begrenzing van het erf. In geval van wangedrag krijgt hij slaag. 's Nachts sluit de familie hem op in een berghok onder de trap die naar de bovenverdiepingen van het huis leidt. De zielzorg in Sierra Leone is nogal povertjes: het land telt één psychiatrisch ziekenhuis en ongeveer vier psychiaters. Lansana vraagt me vaak om geld voor eten. Daar begin ik niet aan. Op een keer, ik was alleen thuis, stond hij ineens voor de open deur van ons appartement met een tandenborstel in de hand. Of ik 'pasta' voor hem had. Dat vind ik dan weer zo grappig dat ie het krijgt.
Volgens Moses, die zijn informatie niet alleen van het internet haalt maar ook uit de palmwijnbar even verderop in de buurt, is Lansana door de familie 'geofferd'. Ze hebben zijn ziel verkocht aan een kwade geest, en in ruil daarvoor stroomt het geld de compound binnen. Via de succesvolle Amerikaanse immigrant Demba natuurlijk. Kortom, we wonen in een heksenhol. Wat doe je eraan, heksen heb je overal. Ik gaf het eerder al aan: over een paar weken hopen we te verhuizen. Naar een plek in Freetown met andere eigenaardigheden!
December 2025