Mensen scheppen goden – al dan niet naar hun evenbeeld – en trekken de mooiste tempels voor hen op. Daarna vergeten ze beetje bij beetje dat de onzichtbare wereld het product is van hun eigen verbeeldingskracht. Vaag herinneren ze zich dat ze ooit aan het begin van de schepping stonden. Maar wanneer ook alweer? En hoe ging dat precies? “Mensen zijn goden die schuil gaan voor zichzelf,” schrijft de Nigeriaans-Engelse auteur Ben Okri in De hongerende weg. “We kunnen deze wereld overnieuw dromen en die droom waar maken.”

Marnel Breure is gefascineerd door de droom van het religieuze. In de tijd dat ze als redacteur/journalist voor de IKON werkte, kwam ze in aanraking met tal van levensbeschouwelijke stromingen. Sindsdien vormt haar positie als reli-watcher een rode draad in haar werk.

Voorbeelden van haar werk vind je hieronder:

De god van het vuilnis
Het raam van mijn kamer kijkt uit op de oceaan. Door het fijne raster van het vliegengaas zie ik bont beschilderde vissersboten over het blauwgroene water in de richting van de lagune deinen...
>>Lees de rest van de column

The Passion of the Christ
Het is zo ver. Ik mag als redacteur van IKON Live aanwezig zijn bij de persvoorstelling van The Passion of the Christ, de meest bloederige Jezusfilm ooit gemaakt. Aangezien er in Nederland nooit iets gebeurt, heb ik dagenlang naar deze happening uitgekeken...
>>Lees de rest van de filmrecensie

Moreel Esperanto
De multireligieuze samenleving leidt in het leven van alledag nogal eens tot conflicten en spraakverwarring...
>>Lees de rest van de boekrecensie (pdf-bestand)